خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه از زبان شاعری است که از عشق و جذابیت یک زن زیبا با ویژگی‌های جنگجو و دلیر سخن می‌گوید. او از غمزه‌ها و ابروی تیز این زن به عنوان سلاح‌هایی یاد می‌کند که قلبش را زخمی کرده‌اند. شاعر هشدار می‌دهد که از عشق او باید پرهیز کرد زیرا عاشقانش همواره در رنج و خون هستند.
متن دارای مضامین عاشقانه پیچیده و استعاره‌های مرتبط با زخم و خون است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عاشقانه کلاسیک دارد.
شمارهٔ ۳۶ - ناوک غمزه
حوری صنمی، به کیش زرتشت
با ناوک غمزه ای مرا کشت ۱
با ابروی تیزتر ز تیغش
زخمی بزد و به خونم آغشت ۲
از بس که دلیر و جنگ جویی است
در جنگ کسی نبیندش پشت ۳
پیوسته ز خون عاشقانش
پیداست خضاب در سر انگشت ۴
«ترکی» تو ز عشق وی به پرهیز
کاقل نزند به نیشتر مشت ۵
با ناوک غمزه ای مرا کشت ۱
با ابروی تیزتر ز تیغش
زخمی بزد و به خونم آغشت ۲
از بس که دلیر و جنگ جویی است
در جنگ کسی نبیندش پشت ۳
پیوسته ز خون عاشقانش
پیداست خضاب در سر انگشت ۴
«ترکی» تو ز عشق وی به پرهیز
کاقل نزند به نیشتر مشت ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۳۵ - دل می طپد
گوهر بعدی:شمارهٔ ۳۷ - گل بیخار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
