بخش ۹۶ - فضل خدای را که تواند شمار کرد

فضل خدای را که تواند شمار کرد
یا کیست آن که شکر یکی از هزار کرد ۱
در جواب او ۲

هر کس که دیگ قلیه برنجی به بار کرد
فضل خدای را به جهان آشکار کرد ۳

دیگ هریسه آن که به شب کرد سر به دم
دم خور تو ای عزیز که فکر نهار کرد ۴

غافل مشو ز پختن بغرا که گفته اند
«مزد آن گرفت جان برادر که کار کرد » ۵

آن کو نپخت کله وگیپا امید داشت
دانه نکشت ابله و دخل انتظار کرد ۶

جانم ز عیش هر دو جهان گشت بی خبر
روزی که صحن قلیه برنجی دو چار کرد ۷

پرهیز کن زگشنگی و گرده شعیر
جنت چو جای مردم پرهیزگار کرد ۸

صوفی اگر چه اطعمه گوید مکن تو عیب
گویم بیان نعمت پروردگار کرد ۹