بخش ۷۲ - در سر زلف تو تنها نه دل شیدا رفت

در سر زلف تو تنها نه دل شیدا رفت
جان و سر نیز به هم در سر این سودا رفت ۱
در جواب او ۲

در پی صحنک کاچی، نه دل شیدا رفت
جان سودا زده هم در سر این سودا رفت ۳

دل سودا زده چون بوی مزعفر بشنید
پیش ازو روح، روان از پی خوردنها رفت ۴

بهر پالوده که آیند به استقبالش
در میان دل و جان نیز بسی غوغا رفت ۵

جستم اکرا قدحی، قلیه رنگین«لا» گفت
وه چه گویم که چها بر دل از آن «لا، لا» رفت ۶

هر که از نان و عسل معده خود سیر ندید
دیده بینا به جهان آمد و نابینا رفت ۷

اشتیاقی که مرا بود به حلوا و برنج
از سرم آن همه از دولت گندم وا رفت ۸

سر به کونین فرو ناورد از عیش و نشاط
همچو صوفی شکم هر که پر از حلوا رفت ۹