خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

متن بالا یک شعر کلاسیک فارسی است که در آن شاعر از دوستی، مهمانی، شراب، و مهمان‌نوازی سخن می‌گوید. در بخش‌هایی از شعر، دعوت به مهمانی، لذت بردن از نوشیدنی‌ها و غذاها، و ستایش از کرم و سخاوت بیان شده است.

اشاره به مصرف شراب و برخی مفاهیم عرفانی که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب یا نامفهوم باشد.

مشاهده کامل

دو یار همدم و یک شیشه ای ز باده صاف
اگر رسد به تو این آرزو زهی الطاف
در جواب او

دلا چو می زنی این دم ز لوت خوردن لاف
رسید دعوت سلطان درآی خوش به مصاف

برنج رزد چو صاحب کرم نهد پیشم
اگر به قند مشرف بود زهی الطاف

خوش آن زمان که بود دیگ بورق اندر جوش
گشاده دست کرم از جوانب و اطراف

برای سیر شدن بی دریغ می خواهم
کشیده دعوت عامی زقاف تا با قاف

کسی که نان و عسل خورد و قلیه دو پیاز
ز آب صاف بگو پیش آن عزیز اوصاف

مرا چو وعده به عیدست گرده و حلوا
بیا بیار مکن ای عزیز وعده خلاف

رسید دعوت مالاکلام هان صوفی
قدم به معرکه درنه درین زمان لا خاف

«صوفی محمد هروی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir