بخش ۴۰ - رسید فصل بهار و جهان گلستان شد

رسید فصل بهار و جهان گلستان شد
گریست ابر بهاری و باغ خندان شد ۱
در جواب او ۲

کسی که معده او پر ز نان و بریان شد
اگر کیمنه گدائی بود، که سلطان شد ۳

ز گریه ها که همی کرد دوش بریانی
علی الصباح به رغمش برنج خندان شد ۴

بشوی دست و پس آن گه طواف مطبخ کن
که بی طهارت ظاهر، به کعبه نتوان شد ۵

ببرد ه است به دزدی دلم چو بریانی
از آن بدار، چو دزدان گهی به زندان شد ۶

ز قعر صحن برآورده مرغ بریان سر
به روی سفره و در نان میده حیران شد ۷

برنج را چو ز روغن رسید مالشها
عجب مدار که آشفته و پریشان شد ۸

دل شکسته صوفی مثال پالوده
ز شوق صحنک فرنی قند لرزان شد ۹