شماره ۵۴ - ای شاه حسن بر من مسکین زکوه ده

ای شاه حسن بر من مسکین زکوه ده
دل مرده ام مرا زلب خود حیات ده ۱

چشم مرا ز خاک قدم ساز پر ز کحل
نیکی کن این زمان و به بحر فرات ده ۲

از شوق روی خوب تو دارم رخی چو زر
وجه مرا ببین و ازان لب نبات ده ۳

دل در کمند زلف تو افتاد و شد اسیر
از بند آهوی حرم است او نجات ده ۴

جز یاد دوست هر چه بود هست مهملات
ای دل بیا و ترک همه مهملات ده ۵

نشناخت قدر خاک کف پای تو رقیب
ای مه به داغ آتش هجران برات ده ۶

فصل صبوح زان می حمراکه خورده ای
ساقی مرا به لطف ازآن باقیات ده ۷

خواهی تو صوفیا که بیابی ز خود حضور
بردار از وطن دل و ترک هرات ده ۸