شماره ۱۲ - می کشم هر نفس از درد جدایی آوخ

می کشم هر نفس از درد جدایی آوخ
جگری دارم از اندوه فراقش لخ لخ ۱

مشو ای دل تو ملول از سخن سرد رقیب
خنکی را نتوان کرد برون از دل یخ ۲

نظر از جان دل خسته من بازمگیر
گر فزونند محبان تو از مور و ملخ ۳

آتش هفت سقر، لاشی و معدوم شود
شرری گر فتد از نار دلم بر دوزخ ۴

...شده گفتند رقیب از کویش
بود آیا که زبنیاد بر افتد آن رخ ۵

می پزم باز خیال لب آن مه، بنشین
تا که حلوای شکر پخته شود در مطبخ ۶

هر که در عشق ببیند تن صوفی گوید
اندرین خرقه چه باریک و ضعیف است این نخ ۷