شماره ۷ - امروز مرا فرقت آن روی چو ماه است

امروز مرا فرقت آن روی چو ماه است
در هجر ندانم که در آفاق چه ماه است ۱

از خلق نخواهم که کنم درد تو پنهان
اما چه کنم این دو رخ زرد گواه است ۲

گوید که مکش آه، مرا آه چه سازد
خورسندی بیمار چو از ناله و آه است ۳

زلف آمد و بگرفت همه عارض او را
آشفتگی من همه از زلف سیاه است ۴

کردم نظری و دلم افتاد درین قید
از قید دل ای دیده ترا عین گناه است ۵

ای دل چو اسیر سر زلف و ذقنی تو
شب حاضر خود باش که در راه تو چاه است ۶

باشد رخ صوفی و قدوم تو چو در شهر
مقبول بود زر که برو سکه شاه است ۷