این متن به بیان ناپایداری و تاریکی جهان میپردازد و تأکید میکند که دنیا مانند چشمهای شور و خانهای تاریک است. همچنین، تفاوت بین دانایان و نادانان را بیان میکند و اشاره میکند که عاقلان از آتش بهره میبرند، در حالی که جاهلان در بستان مانند گور هستند.
متن دارای مفاهیم فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. این مفاهیم ممکن است برای افراد زیر 16 سال دشوار یا نامفهوم باشد.
قصیده ۴۶ - سفله جهان، ای پسر، چو چشمه شور است
چشمهٔ شور از در نفایه ستور است ۱
خانهٔ تاری است این جهان و بدو در
رهگذر دیده نی چو دیدهٔ مور است ۲
فردا جانت به علم زور نماید
چونان کامروز کار تنت به زور است ۳
دانا گر چشم سر ندارد بیناست
نادان گر چشم هشت یابد کور است ۴
آتش با عاقلان برابر آب است
بستان با جاهلان برابر گور است ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.