خلاصه و رده‌بندی سنی 18+

این متن به مقام و جایگاه آدم (ع) در خلقت و برتری او بر ملائکه می‌پردازد. آدم به عنوان معلم ملائکه و مظهر اسماء الهی معرفی شده است. همچنین، به رابطه‌ی آدم و ابلیس و تفاوت‌های ذاتی بین آنها اشاره شده است. متن بر جنبه‌های عرفانی و فلسفی خلقت انسان تأکید دارد.

متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به دانش و تجربه‌ی کافی دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات تخصصی و مفاهیم انتزاعی، فهم آن را برای مخاطبان جوان‌تر دشوار می‌سازد.

مشاهده کامل

بخش ۴۱۹ - المعلم الاول و معلم الملک

معلم اول آدم بر ملک بود
ملایک را معلم یک بیک بود ۱

برایشان کرد او انباء‌ اسماء
بدستوری که دادش حقتعالی ۲

حقیقت آدم او خودعین حق بود
در آن کسوت که دانی جلوه فرمود ۳

ظهور واحدیت بود آدم
که مسجود ملک گردید و اکرم ۴

ملک نسبت بآدم بود ناقص
که بود بود او عقل صرف و روح خالص ۵

صفی را عقل و روح و قلب و تن بود
وی اکمل در ظهور ذولمنن بود ۶

هر آدم کوشود در عین کثرت
مجرد از شئونات طبیعت ۷

خود او را مظهریت باشد از حق
در او دارد تجلی ذات مطلق ۸

خود آدم را از آن بر صورت خویش
بخوبی کرد خلق از حکمت خویش ۹

تو را گویم بشرط محرمیت
که پوشید او لباس آدمیت ۱۰

هر آنکس سجده او کرد دل دید
نبود ابلیس محرم آب و گل دید ۱۱

بهر دوری بود قطبی و شاهی
بود هم ضد او ابلیس راهی ۱۲

دگر گویند ارواح مکرم
که باشد نفس و عقل ابلیس و آدم ۱۳

مراد از نفس دان اینجا طبیعت
که نبود هیچ با عقلش معیت ۱۴
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:بخش ۴۱۸ - معالم اعلام الصفات
گوهر بعدی:بخش ۴۲۰ - مغرب ‌الشمس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.