خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
این متن به موضوع اولیت و ازلیت خداوند در خلقت اشاره دارد و بیان می‌کند که خداوند به عنوان منشأ اولیه همه چیز، برترین و شایسته‌ترین است. همچنین، ارتباط بین اسماء الهی مانند «اول» و «ازل» با خلقت و حقیقت وجودی خداوند بررسی شده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به دانش پایه‌ای در زمینه الهیات و فلسفه دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات تخصصی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
بخش ۲۷۹ - عبدالاول
تو عبدالاول آنرا دان که رؤیت
در اشیاء کرد وجه اولیت ۱
بکل شی‌ء بیند وجه حق را
که اول گشت منشأ ما خلق را ۲
تحقق یافت او بر اسم اول
پس او خود اول الاشیاءست و افضل ۳
خود او بر اولیت گشت لایق
بطاعات و بخیراتست سابق ۴
دگر بیند ازل را در تعلق
چو بر اسم ازل یابد تحقق ۵
شود واقف همانا بالخلیقه
که سلطان ازل شد بالحقیقه ۶
چو خلقیت حدوثش بالعیانست
ازل دور از حدوث کن فکانست ۷
در اشیاء کرد وجه اولیت ۱
بکل شی‌ء بیند وجه حق را
که اول گشت منشأ ما خلق را ۲
تحقق یافت او بر اسم اول
پس او خود اول الاشیاءست و افضل ۳
خود او بر اولیت گشت لایق
بطاعات و بخیراتست سابق ۴
دگر بیند ازل را در تعلق
چو بر اسم ازل یابد تحقق ۵
شود واقف همانا بالخلیقه
که سلطان ازل شد بالحقیقه ۶
چو خلقیت حدوثش بالعیانست
ازل دور از حدوث کن فکانست ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۲۷۸ - عبدالمؤخر
گوهر بعدی:بخش ۲۸۰ - عبدالاخر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
