خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این ابیات به توصیف صفت "واسع" (گسترده) خداوند می‌پردازد و بیان می‌کند که هر چه در قدرت و احاطه اوست، از فضل و بخشش بی‌کرانش وسعت می‌یابد. هیچ‌کس به‌طور کامل به کنه این صفت دست نمی‌یابد و تنها کسانی از آن بهره‌مند می‌شوند که خداوند هر صبح و شام به آن‌ها عطا کند.
مفاهیم عرفانی و مذهبی موجود در شعر نیاز به درک و تجربه بیشتری دارد که معمولاً از سن نوجوانی به بعد قابل درک است. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.
بخش ۲۵۱ - عبدالواسع
ز عبدالواسعت گویم بواقع
که باشد مظهر او بر اسم واسع ۱
هر آنچه باشد اندرعون و حولش
دهد وسعت بر آن از فضل و طولش ۲
ز چیزی وسعت اوما بواجب
نیابد کوست غالب بر مراتب ۳
نه بیند مستحقی در مقامش
جز آن کاعطا کند هر صبح و شامش ۴
که باشد مظهر او بر اسم واسع ۱
هر آنچه باشد اندرعون و حولش
دهد وسعت بر آن از فضل و طولش ۲
ز چیزی وسعت اوما بواجب
نیابد کوست غالب بر مراتب ۳
نه بیند مستحقی در مقامش
جز آن کاعطا کند هر صبح و شامش ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۲۵۰ - عبدالمجیب
گوهر بعدی:بخش ۲۵۲ - عبدالحکیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
