خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن عرفانی به توصیف جلال و عظمت خداوند می‌پردازد و بیان می‌کند که وجود حقیقی تنها از آنِ ذات اقدس الهی است. همه چیز در برابر جلال او ناچیز و فانی است و تنها اوست که شایسته پرستش و توکل است. همچنین، متن تأکید می‌کند که درک حقیقت و جلال الهی، انسان را از توجه به غیر خدا بازمی‌دارد.

متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات تخصصی عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

مشاهده کامل

بخش ۲۴۷ - عبدالجلیل

نمایم واقف از عبدالجلیلت
که هست او در جلالتها دلیلت ۱

حق او را ساخت مرآت کمالش
که باشد مظهر وصف جلالش ۲

جلال حق چو او در ما سوا دید
وجود خود ز اجلالش فنا دید ۳

نذلل پیش هر شیئی بحق کرد
جلال حق نشان درما خلق کرد ۴

چو موجود حقیقی ذوالجلال است
ز بهر غیر او هستی محال است ۵

از آن صوفی نبیند ما سوائی
سوای اوست معدم اربجایی ۶

هر آن ز اشیاء جلال کبریا دید
شهنشه را مساوی با گدا دید ۷

چو در این هر دو اجلالش عیانست
ز دو لاشیئی باقی مستعانست ۸

تجلی کرد چون اسم جلیلش
هر آن شیئی است از هیبت ذلیلش ۹
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:بخش ۲۴۶ - عبدالحسیب
گوهر بعدی:بخش ۲۴۸ - عبدالکریم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.