بخش ۲۳۴ - عبدالحکم

میان بندگان عبدالحکم را
بدان حاکم بحکم الله شیم را ۱

بحکم از حق بود بر خلق مأمور
زریب وظن و اوهام و ریا دور ۲

نه تنها حکم او در امر شرعست
که حکمش جاری اندر اصل و فرعست ۳

نشان حکم او باشد که بادی
کند در کاه و گندم افتقادی ۴

ز حکمش شد شکار گربه عصفور
که کرمی خورده بود از ملک معمور ۵

ز حکمش باد برد آرامش از گل
چو او بر باد بر باد داد آرام بلبل ۶

ز حکمش خورد قاضی چوب رشوت
بحکم حق چو قاضی کرد حیلت ۷

ز حکمش زاهدی شد همدم خلق
که او را بس دغلها بود در دلق ۸

بدینسان حکم او جاریست مطلق
شکافد موی در احقاق هر حق ۹