خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
این متن به توصیف جایگاه ویژه عبدالله آنکو در تجلی حق و اسماء الهی می‌پردازد. او به عنوان مظهر اسم جامع و پیامبر، از دیگر اقطاب ممتاز است و اطلاق این اسم بر او امتیازی خاص محسوب می‌شود. همچنین، اشاره می‌کند که اطلاق این اسم بر دیگران تنها از جهت تابعیت جایز است.
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که برای درک آن به دانش و بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات تخصصی عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
بخش ۲۰۷ - عبدالله
بود عبدالله آنکو اندر او حق
تجلی کرده با هر اسم مطلق ۱
از او اندر عبادالله اکرم
کسی نبود ز حیث رتبه اقدم ۲
از آنرو مظهر این اسم جامع
پیمبر باشد از دانی بمواقع ۳
بر او اطلاق این اسم امتیاز است
براقطاب دگر محض مجاز است ۴
ز حیث تابعیت بهر اقطاب
روا اطلاق این اسم است دریاب ۵
تجلی کرده با هر اسم مطلق ۱
از او اندر عبادالله اکرم
کسی نبود ز حیث رتبه اقدم ۲
از آنرو مظهر این اسم جامع
پیمبر باشد از دانی بمواقع ۳
بر او اطلاق این اسم امتیاز است
براقطاب دگر محض مجاز است ۴
ز حیث تابعیت بهر اقطاب
روا اطلاق این اسم است دریاب ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۲۰۶ - العباد الحقیقی و هم مظاهر الاسماء
گوهر بعدی:بخش ۲۰۸ - عبدالرحمن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
