خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به توصیف حالات و ویژگی‌های یک ذاکر (یادکننده خدا) می‌پردازد که در حالت ذکر، از هرگونه تفرقه و پراکندگی مصون است و تمام همّ و غم‌اش به یاد خداوند واحد است. در این حالت، جز مذکور (خدا) چیزی در جمع او مشاهده نمی‌شود.
محتوا دارای مفاهیم عرفانی و عمیق است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد.
بخش ۱۷۴ - صوامع‌الذکر
صوامع کان بذکر آمد معاین
بود در معنی احوال و مواطن ۱
در آن ذاکر مصون از هر تفرق
بمذکور است همش با تحقق ۲
بود یعنی همومش هم واحد
نه جز مذکور در جمعش مشاهد ۳
بود در معنی احوال و مواطن ۱
در آن ذاکر مصون از هر تفرق
بمذکور است همش با تحقق ۲
بود یعنی همومش هم واحد
نه جز مذکور در جمعش مشاهد ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۱۷۳ - صورالاله
گوهر بعدی:بخش ۱۷۵ - صورالاراده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
