خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
متن درباره تأثیر وعظ و نور الهی بر قلب انسان است. واعظی که با نور الهی سخن می‌گوید، می‌تواند قلب‌های حق‌جو را آگاه کند، اما اگر دلی فاقد نور فطری باشد، نه وعظ و نه دعوت بر آن تأثیری نخواهد داشت. همچنین، نه هر قلبی در حضور حق، محق می‌شود و گاهی ظلمت از نور نیز نمی‌گریزد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های عمیق ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
بخش ۱۱۵ - باب الزاءالزاجر
بود زاجر همانا نور مقذوف
که اقتد در دلی با وعظ مالوف ۱
به معنی واعظ است وداعی الله
کند قلب محق را از حق آگاه ۲
دلی کش نیست نوری در جبلت
نه وعظ او را مفید آمد نه دعوت ۳
نه هر قلبی محق شد در حضوری
رود ظلمت ز نور ایدون نه کوری ۴
که اقتد در دلی با وعظ مالوف ۱
به معنی واعظ است وداعی الله
کند قلب محق را از حق آگاه ۲
دلی کش نیست نوری در جبلت
نه وعظ او را مفید آمد نه دعوت ۳
نه هر قلبی محق شد در حضوری
رود ظلمت ز نور ایدون نه کوری ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۱۱۴ - الروح
گوهر بعدی:بخش ۱۱۶ - الزجاجه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
