خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، سالک در ابتدای راه با نوری مواجه می‌شود که به سرعت ناپدید می‌شود. این نور را عارفان "بارقه" می‌نامند، که مانند برق از آسمان بر دل می‌تابد. منظور از آسمان در اینجا، عالم روحانی است که موجب روشنایی قلب سالک می‌شود.
متن دارای مفاهیم عرفانی و معنوی است که ممکن است برای درک و ارتباط برقرار کردن، نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی بیشتری داشته باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.
بخش ۳۱ - البارقه
شود ظاهر به سالک در اوایل
یکی نوری و گردد زود آفل ۱
مرا آن را بارقه خوانند سلاک
که بر دل همچو برق آید ز افلاک ۲
ز افلاکم غرض گردون روحست
که از وی قلب سالک را فتوح است ۳
یکی نوری و گردد زود آفل ۱
مرا آن را بارقه خوانند سلاک
که بر دل همچو برق آید ز افلاک ۲
ز افلاکم غرض گردون روحست
که از وی قلب سالک را فتوح است ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۳۰ - باب الابواب
گوهر بعدی:بخش ۳۲ - الباطل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
