این متن به موضوعات معنوی و عرفانی می‌پردازد و بیان می‌کند که مواهب و نعمت‌های الهی از طریق اعمال نیک به انسان می‌رسد. قلب و نفس انسان با انجام اعمال صالح پاک و نیکو می‌شود و این تحول دائمی، دل را به سوی خداوند بالا می‌برد. اگر فردی از احوال معنوی آگاه شود، می‌داند که این موهبت‌ها تنها از جانب خداوند است. همچنین، اجرای اعمال نیک در طریقت، انسان را مستعد دریافت حالات نیکو می‌کند.
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که برای درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز است. همچنین، زبان شعرگونه و استفاده از اصطلاحات عرفانی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال قابل فهم نباشد.
بخش ۹ - الاحوال
سوی عید از جناب رب واجب ۱
شود وارد به عبد از حسن اعمال
که قلب و نفس از و گردد نکو حال ۲
ز حق نازل به محض امتنان است
دل از وی در تحول هر زمانست ۳
برد دل را زپستی سوی بالا
هماره تا جناب حق یکتا ۴
بماند از ترقی گر زمانی
رسیده بروی از فعلی زیانی ۵
هر آن دل در عمل بی عیب و نقص است
ز تحویل نکو دایم به رقص است ۶
اگر آگه شوی ز احوال کان چیست
یقین دانی که غیر از موهبت نیست ۷
چو یابی در طریقت اجر اعمال
شوی خود مستعد بر حسن احوال ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
