خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
در این شعر، شاعر به ستایش و نیایش خداوند می‌پردازد و او را به‌عنوان بهترین دستیار و پناهنده‌ی بندگان معرفی می‌کند. همچنین، تأکید می‌شود که خداوند هم درون و هم بیرون جهان حاضر است و همه‌چیز از اوست.
محتوا دارای مفاهیم عرفانی و مذهبی است که برای درک بهتر، نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد. همچنین، زبان شعر ممکن است برای کودکان کم‌سال پیچیده باشد.
شماره ۱۲۷ - ای آنکه به بنده بهترین دست توئی
ای آنکه به بنده بهترین دست توئی
وانکس که پناه ما سوا اوست توئی ۱
با آنکه ز مغز و پوست بیرونی و پاک
هم مغز در این جهان و هم پوست توئی ۲
وانکس که پناه ما سوا اوست توئی ۱
با آنکه ز مغز و پوست بیرونی و پاک
هم مغز در این جهان و هم پوست توئی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۶ - الله که کافی المهمات توئی
گوهر بعدی:شماره ۱۲۸ - زنها صوفی هزار زنهار صفی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
