خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن خطاب به کسی است که خورشید را روشن می‌کند و ذات خود را به وحدت می‌ستاید. از او درخواست می‌شود که با نگاه رحمت به سوی صفا بنگرد، چرا که امید به بخشش از هر گناهی وجود دارد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و مذهبی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.
شماره ۱۲۴ - ای آنکه فروزنده خورشید و مهمی
ای آنکه فروزنده خورشید و مهمی
بر هستی ذات خود بوحدت گوهی ۱
کن سوی صفی بچشم رحمت نگهی
کوراست امید عفو از هر گنهی ۲
بر هستی ذات خود بوحدت گوهی ۱
کن سوی صفی بچشم رحمت نگهی
کوراست امید عفو از هر گنهی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۳ - ای آنکه بذات خویش فرد واحدی
گوهر بعدی:شماره ۱۲۵ - سبحان‌الله بذات پاینده توئی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
