خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
در این متن، شاعر از خداوند به عنوان بخشنده‌ی نعمت‌ها و توانایی‌های بی‌کران یاد می‌کند و از او درخواست می‌کند تا بدون دلیل و به لطف خود، روزی‌اش را نیکو گرداند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و مذهبی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی دارد.
شماره ۱۱۸ - ای آنکه عیان کننده روز و شبی
ای آنکه عیان کننده روز و شبی
غرق است بنعمت تو هر حلق و لبی ۱
نیکو کنی ار معاش من بی سببی
نبود ز توانائی وجودت عجبی ۲
غرق است بنعمت تو هر حلق و لبی ۱
نیکو کنی ار معاش من بی سببی
نبود ز توانائی وجودت عجبی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۷ - ای شیر خدا که سر ایجاد توئی
گوهر بعدی:شماره ۱۱۹ - ای آنکه نظر بجرم آدم نکنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
