خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این ابیات از عشق و جفای معشوق سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که همه موجودات، از جمله انسان‌ها، گیاهان باغ حق (خداوند) هستند، چه سرو و صنوبر باشند و چه سنبل و خس.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی بالا، مناسب مخاطبان با سطح درک بالاتر است.
شماره ۷۴ - عمرت رود ارتمام برجرم و هوس
عمرت رود ارتمام برجرم و هوس
به زانکه رسد دمی جفای تو بکس ۱
این خلق همه گیاه بستان حقند
گر سرو صنوبرند ور سنبل و خس ۲
به زانکه رسد دمی جفای تو بکس ۱
این خلق همه گیاه بستان حقند
گر سرو صنوبرند ور سنبل و خس ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۳ - ای آنکه بذات خود عظیمی و عزیز
گوهر بعدی:شماره ۷۵ - گر سالک عارفی و بی‌عیب و عبوس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
