خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این متن به بررسی رفتار و خلقوخوی یک فرد میپردازد که گاهی مهربان و گاهی سختگیر است. شاعر بیان میکند که اگرچه این فرد ممکن است گاهی لطف کند، اما قهر و جفا نیز در رفتارش دیده میشود. در نهایت، او این فرد را به گیاهی تشبیه میکند که در زمینی حاصلخیز رشد کرده و ذاتاً خوب است.
متن دارای مفاهیم انتزاعی و ادبی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی دارد. همچنین، موضوعات مطرحشده مانند رفتارشناسی و عرفان برای سنین پایین ممکن است نامفهوم باشد.
شماره ۱۵ - در خلق خوبش خلق نکو ممتحن است
در خلق خوبش خلق نکو ممتحن است
الاکه دلازار و جفا جو بمن است ۱
گر لطف کند با من وگهر قهر نکوست
نیک است نباتی که زمینش حسن است ۲
الاکه دلازار و جفا جو بمن است ۱
گر لطف کند با من وگهر قهر نکوست
نیک است نباتی که زمینش حسن است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴ - ای آنکه دو عالم است احیا ز دمت
گوهر بعدی:شماره ۱۶ - الله که هر شکسته را دل سوی اوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.