خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از مرگ عزیزی سخن می‌گوید و از احساس پشیمانی و اندوه خود می‌نالد. او از مخاطب می‌خواهد کنار بالینش بنشیند و با ناز و نوازش به او بگوید که چقدر از کشتن او پشیمان است.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و احساسی مانند مرگ، پشیمانی و اندوه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد یا باعث ایجاد اضطراب شود. این مفاهیم نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارند.
رباعی ۱۶ - چون کشته ببینی‌ام، دو لب گشته فراز
چون کشته ببینی‌ام، دو لب گشته فراز
از جان تهی این قالب فرسوده به آز ۱
بر بالینم نشین و می‌گوی به ناز
کای من تو بکشته و پشیمان شده باز ۲
از جان تهی این قالب فرسوده به آز ۱
بر بالینم نشین و می‌گوی به ناز
کای من تو بکشته و پشیمان شده باز ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۵ - هان! تشنه جگر، مجوی زین باغ ثمر
گوهر بعدی:رباعی ۱۷ - در جستن آن نگار پر کینه و جنگ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
