خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از تاریکی روز و شبی که از زلف معشوق آموخته شده است، سخن می‌گوید. او از تغییر حالت روز به شب و تأثیر عشق بر طبیعت و زمان شکوه می‌کند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، درک عمیق‌تر از شعر کلاسیک فارسی معمولاً به سن و تجربه بیشتری نیاز دارد.
شماره ۳۳۳ - تا روز رخت شد چو شراب عنبی
تا روز رخت شد چو شراب عنبی
روزم همه تیره شد ببین بوالعجبی ۱
خورشید فلک ندید هم روز بخواب
زان شب که شب از زلف تو آموخت شبی ۲
روزم همه تیره شد ببین بوالعجبی ۱
خورشید فلک ندید هم روز بخواب
زان شب که شب از زلف تو آموخت شبی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۳۲ - ای دیده به روشنی چو اختر بادی
گوهر بعدی:شماره ۳۳۴ - تاراج متاع اختیارم کردی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
