خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از خداوند میخواهد که او را به سوی خود جذب کند و با بادهٔ عشق، هستیاش را از نیستی پر کند. او از نهاد افسردهاش دلگیر است و طلب جرعهای از می عشق دارد تا مست شود.
محتوا دارای مضامین عرفانی و انتزاعی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند «می عشق» و «مستی» نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۰۰ - یارب که بکوی خویش پابستم کن
یارب که بکوی خویش پابستم کن
وز باده جام نیستی هستم کن ۱
دلگیرم ازین نهاد افسرده خویش
یک جرعه می عشق ده و مستم کن ۲
وز باده جام نیستی هستم کن ۱
دلگیرم ازین نهاد افسرده خویش
یک جرعه می عشق ده و مستم کن ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۹ - یک چند دلافرامش از دنیا کن
گوهر بعدی:شماره ۳۰۱ - یارب به که گویم اندرین دیر کهن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.