خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از درد و رنج درونی خود سخن می‌گوید و دلش را پر از آتش بی‌حاصل توصیف می‌کند. او احساس می‌کند که حتی عناصر طبیعی مانند آب و گلش نیز از آتش ساخته شده‌اند. در ادامه، اشاره می‌کند که آتش درون دلش از آتش دوزخ نیز سوزاننده‌تر است و کسی نمی‌تواند در برابر آن عصیان کند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های شدید مانند آتش دوزخ ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.
شماره ۲۶۵ - آکنده به آتش دل بی حاصل من
آکنده به آتش دل بی حاصل من
گوئی که ز آتش است آب و گل من ۱
عصیان نکند کس ار بود دوزخ حشر
چون آتش دوزخ درون دل من ۲
گوئی که ز آتش است آب و گل من ۱
عصیان نکند کس ار بود دوزخ حشر
چون آتش دوزخ درون دل من ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۴ - دنیا نه به خاک نه به آبش میدان
گوهر بعدی:شماره ۲۶۶ - آن نیستی اینکه نام داری انسان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
