خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت‌ها از درد فراق و جدایی می‌گوید و خود را مانند مرغ چمن توصیف می‌کند که در عین وصل، همچون اهریمن است. دل او پر از غم است و با وجود تیره‌بختی، نمی‌داند چه کند. روزی که باد سوزان هجران بدنش را می‌سوزاند، دردش بیشتر می‌شود.
متن حاوی مضامین عمیق عاشقانه و غم‌انگیز است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و احساسات سنگین، آن را برای گروه سنی بالاتر مناسب می‌کند.
شماره ۲۵۷ - مرغ چمن وصلم و چون اهرمنم
مرغ چمن وصلم و چون اهرمنم
دل بتکده غم است و من برهمنم ۱
با این دل تیره بخت آخر چکنم
روزی که سموم هجر سوزد بدنم ۲
دل بتکده غم است و من برهمنم ۱
با این دل تیره بخت آخر چکنم
روزی که سموم هجر سوزد بدنم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵۶ - ما سطح فلک قعر زمین می شمریم
گوهر بعدی:شماره ۲۵۸ - من علم گیاه حرم توحیدم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
