خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
شاعر در این شعر بیان می‌کند که با یاری به سوی گرمابه رفته و در مسیر آن مانند جوی خون روان شده است. در گرمای گرمابه، او به عنوان فردی ضعیف و ناتوان، مانند ماهی خشک‌شده بر روی تابه احساس می‌کند.
این شعر دارای مفاهیم نمادین و استعاری است که ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از تشبیهاتی مانند «جوی خون» و «ماهی خشک‌شده بر تابه» ممکن است برای برخی از کودکان ترسناک یا ناراحت‌کننده باشد.
شماره ۲۴۶ - دی با یاری بسوی گرمابه شدم
دی با یاری بسوی گرمابه شدم
وندر قدمش روان چو خونابه شدم ۱
از گرمی گرمابه من زار ضعیف
چون ماهی خشک بر سر تابه شدم ۲
وندر قدمش روان چو خونابه شدم ۱
از گرمی گرمابه من زار ضعیف
چون ماهی خشک بر سر تابه شدم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۵ - در خانه عشق تا که من بنشستم
گوهر بعدی:شماره ۲۴۷ - در دیده چو خار گشته خوابم چه کنم؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
