خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن به بیان حالتی از غفلت و پشیمانی می‌پردازد که فرد از گذشته خود دارد و نگران آینده‌ای است که ممکن است همچنان در خواب و بی‌خبری سپری شود. شاعر از بار سنگین گناهان و اشتباهات گذشته سخن می‌گوید و از این که آینده نیز ممکن است مانند حال، در غفلت بگذرد، ابراز نگرانی می‌کند.
مفاهیم عمیق مرتبط با پشیمانی، گذشت زمان و تفکر درباره آینده برای کودکان قابل درک نیست و نیاز به بلوغ فکری دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این مضامین ارتباط برقرار کنند.
شماره ۲۱۲ - گردید الف قامت ما آخر دال
گردید الف قامت ما آخر دال
بر دوش نبردیم مگر وزر و وبال ۱
بگذشته ما بود سراسر غفلت
تا چون شود آینده که خوابیم الحال ۲
بر دوش نبردیم مگر وزر و وبال ۱
بگذشته ما بود سراسر غفلت
تا چون شود آینده که خوابیم الحال ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۱ - اعیان جهان نیست پسند عاقل
گوهر بعدی:شماره ۲۱۳ - آیند ملائک سحر از عرش عظیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
