خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این شعر، شاعر از زیبایی و جمال معشوق (حسن) سخن می‌گوید و بیان می‌کند که وجودش در راه عشق به او، پر از رنج و خون جگر شده است. با این حال، با وجود تمام سختی‌ها، شاعر به خوش‌باشی و ادامه‌ی راه تشویق می‌شود.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند «خون جگر» ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.
شماره ۲۰۵ - از حسن تو ای فارس میدان جمال
از حسن تو ای فارس میدان جمال
آشوب و بلا فتاده در دست خیال ۱
خوش باش که آفاق وجود ما شد
در راه تو از خون جگر مالامال ۲
آشوب و بلا فتاده در دست خیال ۱
خوش باش که آفاق وجود ما شد
در راه تو از خون جگر مالامال ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۴ - تا چند رخ از آز و شره پر آژنگ
گوهر بعدی:شماره ۲۰۶ - ای دست شکوه تو قوی از اقبال
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
