خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از عمر درازی می‌گوید که صرف عشق به معشوق شده است، اما همچون جوهری ناشناخته باقی مانده است. او فلک را نادان می‌خواند که نتوانسته ارزش واقعی او را درک کند.
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
شماره ۱۸۵ - آن جوهری جان که مرا عمر دراز
آن جوهری جان که مرا عمر دراز
شد صرف رهش چو عمر زاهد به نماز ۱
نشناخت چو جوهری نادان فلک
از مهره غیر گوهر ماراباز ۲
شد صرف رهش چو عمر زاهد به نماز ۱
نشناخت چو جوهری نادان فلک
از مهره غیر گوهر ماراباز ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۴ - در ساغر دل خون ز شراب اولی‌تر
گوهر بعدی:شماره ۱۸۶ - چون خواست مرا دور جهان شعبده باز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
