خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر به زیبایی لب‌های معشوق و شیرینی آن‌ها اشاره می‌کند و خود را به مگسی تشبیه می‌کند که به این شهد شیرین چسبیده است. او از ترس از دست دادن این لحظه‌ی زیبا، حتی پلک نمی‌زند تا مبادا این شیرینی از دست برود.
متن دارای مضامین عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد. همچنین، این شعر متعلق به ادبیات کلاسیک است و معمولاً مخاطبان بزرگ‌سال با این سبک ادبی بیشتر ارتباط برقرار می‌کنند.
شماره ۱۴۱ - در خنده چو بر لعل تو شکر چسبد
در خنده چو بر لعل تو شکر چسبد
این جان چو مگس به دیده تر چسبد ۱
از ترس من این دو پلک بر هم نزنم
کز شهد مبادا به هم اندر چسبد ۲
این جان چو مگس به دیده تر چسبد ۱
از ترس من این دو پلک بر هم نزنم
کز شهد مبادا به هم اندر چسبد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۰ - در غیر دلم غم تو مأوا نکند
گوهر بعدی:شماره ۱۴۲ - در گلشن ما سمن مغیلان آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
