خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از درد فراق و هجران معشوق می‌گوید و بیان می‌کند که دوری از او چنان آزارش داده که حتی مژه‌هایش مانند تیر به چشمش آسیب می‌زنند و موهایش مانند گیاه مغیلان بر تنش می‌سوزند. همچنین، شب‌هایش به دلیل این دوری، پر از بلا و مصیبت شده‌اند.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و ادبیات کلاسیک، مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۱۳۴ - دی بی تو به چشمم مژه پیکانی کرد
دی بی تو به چشمم مژه پیکانی کرد
بر تن همه موی من مغیلانی کرد ۱
حال شب من مپرس کز هجر رخت
بر مور دلم بلا سلیمانی کرد ۲
بر تن همه موی من مغیلانی کرد ۱
حال شب من مپرس کز هجر رخت
بر مور دلم بلا سلیمانی کرد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۳ - در عشق تو خون ز چشم امید چکید
گوهر بعدی:شماره ۱۳۵ - در عهد کفت کزوسخا می بارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
