خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر به توصیف زیبایی چشم‌های معشوق و تأثیر جادویی آن‌ها می‌پردازد. شاعر چشم‌های معشوق را به آهوانی تشبیه می‌کند که شکارچیان را به دام می‌اندازند و اشاره می‌کند که طبیعت در مقابل زیبایی او تسلیم شده است. همچنین، نگاه معشوق را به کمینگاهی تشبیه می‌کند که نمی‌توان از آن گذشت و ترکان (معشوق) را با کرشمه‌هایشان مسلح به شمشیر می‌داند.
این شعر حاوی مفاهیم عاشقانه و تشبیه‌های پیچیده است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژه‌هایی مانند «شمشیر» و «کمینگاه» ممکن است نیاز به تفسیر داشته باشد.
شماره ۱۳۰ - چشمان تو آهوان آهو گیرند
چشمان تو آهوان آهو گیرند
در حسن غزال تو طبیعت شیرند ۱
نتوان ز کمینگاه نگاه تو گذشت
ترکان کرشمه دست بر شمشیرند ۲
در حسن غزال تو طبیعت شیرند ۱
نتوان ز کمینگاه نگاه تو گذشت
ترکان کرشمه دست بر شمشیرند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۹ - چشمم همه بی تو موج خوناب زند
گوهر بعدی:شماره ۱۳۱ - خواهم فلکت دگر مساعد گردد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
