خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از غم و درد عشق سخن می‌گوید و آرزوی وصال معشوق را دارد. او از اندیشه‌های غیر از وصل معشوق بیزار است و آرزو می‌کند که راه‌های دیگر را فراموش کند.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و غم‌انگیز است که درک آن‌ها برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از زبان و استعاره‌های شعری ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۱۲۶ - جان غاشیه غم تو بردوشش باد
جان غاشیه غم تو بردوشش باد
درد تو روان من در آغوشش باد ۱
جز وصل تو آرزو گر اندیشه کند
رسم و ره اندیشه فراموشش باد ۲
درد تو روان من در آغوشش باد ۱
جز وصل تو آرزو گر اندیشه کند
رسم و ره اندیشه فراموشش باد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۵ - جان چیست که گویمت بقربان توباد
گوهر بعدی:شماره ۱۲۷ - جان بی تو چو هیزم اندر آتش سوزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
