خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از دستی که زلف یار را گرفته و پایی که به وصل او میرسید سخن میگوید، اما اکنون دستش در غم دل پایبند شده و پایش بر سر دل دستانداز شده است. این بیتها بیانگر تغییر حال شاعر از عشق و وصال به غم و فراق است.
متن دارای مضامین عاشقانه و غمانگیز است که درک آن به بلوغ عاطفی و شناختی نیاز دارد. همچنین، زبان شعر کلاسیک ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۶۲ - دستی که گرفتی سر آن زلف چو شست
دستی که گرفتی سر آن زلف چو شست
پائی که ره وصل به سر می پیوست ۱
زان دست کنون در غم دل دادم پای
زان پای کنون بر سر دل دادم دست ۲
پائی که ره وصل به سر می پیوست ۱
زان دست کنون در غم دل دادم پای
زان پای کنون بر سر دل دادم دست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۱ - دی مرکب حکمت آنکه بر گردون تاخت
گوهر بعدی:شماره ۶۳ - دل بیهده ترک عشق دلدار گرفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.