خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از درد و غم درونی خود سخن می‌گوید و احساس می‌کند که بلا در وجودش ساکن شده است. او عشق را به سنگی تشبیه می‌کند که پای دلش را شکسته است، همان‌طور که فلک مرادش را ناکام گذاشته است.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و استعاره‌های سنگین است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی دارد. همچنین، موضوعات غم و شکست ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.
شماره ۴۲ - جانم در سینه بر رخ غم بسته ست
جانم در سینه بر رخ غم بسته ست
در زاویه تن چو بلا بنشسته ست ۱
گوئی که ز سنگ عشق پای دل من
چون پشت مراد از فلک بشکسته ست ۲
در زاویه تن چو بلا بنشسته ست ۱
گوئی که ز سنگ عشق پای دل من
چون پشت مراد از فلک بشکسته ست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱ - تابان قدح از رخ دلارام من است
گوهر بعدی:شماره ۴۳ - جز غم که ندیم دل سودائی ماست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
