خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حافظ، بیانگر درد عشق و فراق است. شاعر از درمان ناپذیری درد یار می‌گوید و از آتش عشق درون خود سخن می‌گوید. او همچنین به کفر و طاعت در عشق اشاره می‌کند و از عشق به عنوان نیرویی قدرتمند یاد می‌کند که همه‌چیز را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند کفر و طاعت نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک صحیح دارند.
شماره ۱۹ - کافرم با دردم ار هرگز به درمان کار هست
کافرم با دردم ار هرگز به درمان کار هست
خاک عالم بر سر درمان چو درد یار هست ۱
میوه نارد باغ عمرم ورنه در هر شاخ و برگ
صد هزاران نوک پیکان بهر من دربار هست ۲
مگذر از خاکم مبادا شعله گیرد دامنت
کم هنوز آتش ته خاکستر این مقدار است ۳
ای برهمن بگذر و ماراببین کز کفر زلف
چند طوق طاعتش در گردن زناز هست ۴
چند گوئیدم که از عشق اینهمه لافت ز چیست
چون تو چندین نقطه اندر دور این پرگار هست ۵
اندر آن مجلس که جای باده عشق آتش دهد
غیر اشراق ای عزیزان دیگری را بار هست ۶
خاک عالم بر سر درمان چو درد یار هست ۱
میوه نارد باغ عمرم ورنه در هر شاخ و برگ
صد هزاران نوک پیکان بهر من دربار هست ۲
مگذر از خاکم مبادا شعله گیرد دامنت
کم هنوز آتش ته خاکستر این مقدار است ۳
ای برهمن بگذر و ماراببین کز کفر زلف
چند طوق طاعتش در گردن زناز هست ۴
چند گوئیدم که از عشق اینهمه لافت ز چیست
چون تو چندین نقطه اندر دور این پرگار هست ۵
اندر آن مجلس که جای باده عشق آتش دهد
غیر اشراق ای عزیزان دیگری را بار هست ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸ - عشق آتش در مذاقم آب حیوان کرده است
گوهر بعدی:شماره ۲۰ - کو سری کش سر فتراک تو یکچند نداشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
