یک صیاد مرغی را گرفت و به بستان برد. مرغ که بالش بسته بود، توسط دیگر پرندگان بستان مورد حمله قرار گرفت. مرغ از درد و ناراحتی فریاد کشید و از اینکه در دست صیاد است و نمیتواند پرواز کند، ابراز ناراحتی کرد. او به دیگر پرندگان گفت که از آزادی و شادی خود لذت ببرند، زیرا او در دام صیاد گرفتار شده است.
این متن دارای مفاهیم تمثیلی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان زیر 12 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شعر و مفاهیم عمیق تر نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در سنین بالاتر وجود دارد.
حکایت - یکی صیاد مرغی بسته پر داشت
به بستان برد و بند از پاش برداشت ۱
زدندش طایران بوستانی
صلای رغبت هم آشیانی ۲
چو پرزد دید بال خویش بسته
عدوی خانه در پهلو نشسته ۳
برآورد از شکاف سینهٔ خویش
صفیری پرخراش از سینهٔ ریش ۴
که مرغی را چه ذوق از سرو شمشاد
که پروازش بود در دست صیاد ۵
قفس باشد ارم بر نغمه سازی
که بیند در کمین تاراج بازی ۶
شما کزادگان شاخسارید
نشاط سرو و گل فرصت شمارید ۷
که صیاد مرا با من شماریست
مرا هم در شکنج دام کاریست ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.