خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از درد دل و رنج‌های درونی خود می‌گوید. او از ناله‌های شبانه، سینه‌ی پر از آه و دوستانی که در بستر مرگ او را رها کرده‌اند، سخن می‌گوید. همچنین، از نرگس مستی یاد می‌کند که خود همواره بیمار است.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و غم‌انگیز است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به موضوعاتی مانند مرگ و بیماری نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۸ - باز هر شب دل به تنگ از ناله زار خودست
باز هر شب دل به تنگ از ناله زار خودست
سینه‌ام درمانده آه شرربار خودست ۱
دوستان بر بستر مرگم خراب افکند باز
نرگس مستی که خود پیوسته بیمار خودست ۲
سینه‌ام درمانده آه شرربار خودست ۱
دوستان بر بستر مرگم خراب افکند باز
نرگس مستی که خود پیوسته بیمار خودست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷ - در مذهب ما هر چه بجز دوست حرام است
گوهر بعدی:شماره ۱۹ - منم که ناز تو آرایش دکان منست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
