خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر از عشق و فداکاری سخن می‌گوید. او از آه آتشین و زهر کینه در ساغر مهر یاد می‌کند و از مخاطب می‌خواهد مانند شمع شود و بزم دیگران را روشن کند. در نهایت، شاعر اعلام می‌کند که نذری برای مخاطب دارد که نشان‌دهنده‌ی عشق و ایثار است.
مفاهیم عمیق عشق و فداکاری و استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند 'زهر کینی' و 'آستینی داریم' ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. این متن更适合 افرادی که توانایی تحلیل و درک مفاهیم عاطفی و ادبی را دارند.
شماره ۱۳۶ - در کار تو آه آتشینی داریم
در کار تو آه آتشینی داریم
وز ساغر مهر زهر کینی داریم ۱
تو شمع شو و بزم کسان روشن کن
ما نذر تو باید آستینی داریم ۲
وز ساغر مهر زهر کینی داریم ۱
تو شمع شو و بزم کسان روشن کن
ما نذر تو باید آستینی داریم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۵ - امشب که ز باغ حسن صد گل چیدیم
گوهر بعدی:شماره ۱۳۷ - برخیز که از ناله سپاهی بکشیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
