خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از تلاش برای ترک غم و دوری از معشوق می‌گوید، اما همچنان درگیر احساسات و یاد اوست. او به مانند شعله‌ای بی‌هدف می‌سوزد و با وجودی که جان و دلش نزد معشوق مانده، به‌ظاهر از او دور شده است.
متن دارای مفاهیم عاطفی عمیق و استعاره‌های شعری است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، موضوعات عاشقانه و جدایی نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۱۳۳ - ترک غم آن نگار دلجو کردیم
ترک غم آن نگار دلجو کردیم
چون شعله به هرزه سوختن خو کردیم ۱
چون جان و تن و دیده و دل آنجا ماند
ما بیهده ترک آن سر کوه کردیم ۲
چون شعله به هرزه سوختن خو کردیم ۱
چون جان و تن و دیده و دل آنجا ماند
ما بیهده ترک آن سر کوه کردیم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۲ - با دوست به گل گشت گلستان رفتیم
گوهر بعدی:شماره ۱۳۴ - یک چند گل گلشن مقصود شدیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
