خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این ابیات بیان میکند که با غم و اندوه عشق زندگی کرده و غمهای معشوق را همراه همیشگی خود دانسته است. او تمام تلاش خود را کرده تا از کوی معشوق دور نشود، حتی اگر این تلاش به ناتوانی جانش منجر شده باشد.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و غمانگیز است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، این نوع اشعار معمولاً برای سنین بالاتر که تجربهی عاطفی بیشتری دارند، مناسبتر است.
شماره ۱۱۹ - جانا به غم تو زندگانی کردم
جانا به غم تو زندگانی کردم
غمهای ترا همدم جانی کردم ۱
تا گرد من از کوی تو نتواند رفت
جان در سر کار ناتوانی کردم ۲
غمهای ترا همدم جانی کردم ۱
تا گرد من از کوی تو نتواند رفت
جان در سر کار ناتوانی کردم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۸ - شب دیده به سیل اشک چندان شستم
گوهر بعدی:شماره ۱۲۰ - چندان که ز حسن خودپرستی دیدم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.