خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از حرام بودن دوگانگی در مذهب خود سخن می‌گوید و به دنبال یافتن حقیقت واحد است. سپس به توصیف فضای میکده و نغمه‌های منصور حلاج پرداخته و از بیان حقیقت از طریق ابزارهای مختلف مانند شیشه و جام سخن می‌گوید.
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به میکده و مصرف نوشیدنی‌های الکلی ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
شماره ۱۱۴ - در مذهب ما دویی حرامست حرام
در مذهب ما دویی حرامست حرام
اینک من و تو دویی کدامست کدام ۱
در میکده آن نغمه منصور شنو
گاه از دهن شیشه و گاه از لب جام ۲
اینک من و تو دویی کدامست کدام ۱
در میکده آن نغمه منصور شنو
گاه از دهن شیشه و گاه از لب جام ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۳ - گفتم رمزی با تو صریح و مبهم
گوهر بعدی:شماره ۱۱۵ - چون اخگرت از شعله بجوشد ز مسام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
