خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از زیبایی و تأثیر قلم (کلک) سخن می‌گوید و آن را به عناصر طبیعی و نورانی مانند موی حور، چشم خرد، و چشمه نور تشبیه می‌کند. همچنین، اشاره‌ای به تقدیر و قضا دارد و از فلک و شمع در شب طور به عنوان نمادهایی از سرنوشت و روشنایی یاد می‌کند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از تشبیهات و نمادهای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۹۷ - ای کلک تو مشکبار چون طره حور
ای کلک تو مشکبار چون طره حور
چون چشم خرد دوات تو چشمه نور ۱
از بهر مرکبت فلک دوده گرفت
ز آن شمع که افروخت قضا در شب طور ۲
چون چشم خرد دوات تو چشمه نور ۱
از بهر مرکبت فلک دوده گرفت
ز آن شمع که افروخت قضا در شب طور ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۶ - مویی که سترد از سرم آن مایه نور
گوهر بعدی:شماره ۹۸ - ای کشته ز اشک شوق مژگان پرواز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
