خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر بیان میکند که مدتهاست از سینهاش آهی برنخاسته و از مزرع غمش هیچ گیاهی نروییده است. با وجود آنکه بیتو چشماش را به آب داده، اما از زمین شور، هیچ گلی نگاه نکرده است.
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و غمانگیز است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک یا مناسب نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۹۰ - دیریست که از سینهام آهی ندمید
دیریست که از سینهام آهی ندمید
زین مزرع غم خشک گیاهی ندمید ۱
هر چند که بی تو دیده را دادم آب
زین شور زمین گل نگاهی ندمید ۲
زین مزرع غم خشک گیاهی ندمید ۱
هر چند که بی تو دیده را دادم آب
زین شور زمین گل نگاهی ندمید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۹ - گر در تو چمن طراز کنعان میدید
گوهر بعدی:شماره ۹۱ - نقشی که برین دو صفحه کردند نگار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.