خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شعر بیانگر درد هجران و جدایی است که با بازگشت و رفتن عزیزی، تنها رنج و اندوه باقی می‌ماند. شب تاریک نماد غم و ناامیدی است، در حالی که روز سفید نشانه‌ای از امید از دست رفته است. نگاه نومید در چشم و امید بیمار در سینه، عمق رنج شاعر را نشان می‌دهد.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی و روانی مانند ناامیدی و اندوه است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و ممکن است بر روحیه آن‌ها تأثیر منفی بگذارد.
شماره ۵۹ - باز آمد و رفت و هجر خونخوار بماند
باز آمد و رفت و هجر خونخوار بماند
ز آن روز سفید این شب تار بماند ۱
در دیده ما نگاه نومید نشست
در سینه ما امید بیمار بماند ۲
ز آن روز سفید این شب تار بماند ۱
در دیده ما نگاه نومید نشست
در سینه ما امید بیمار بماند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۸ - ای آنکه دمت راز مسیحا داند
گوهر بعدی:شماره ۶۰ - چون اشک ز خون هوسم ساخته‌اند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
