خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن درباره عشق و رنج‌های ناشی از آن است. شاعر از دل‌هایی سخن می‌گوید که با تمناها می‌سوزند و از زیبایی‌هایی که باعث جنون می‌شوند. همچنین، اشاره‌ای به مجنون و عشق او به لیلی دارد که نماد عشق‌های ناکام و پررنج است.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و غم‌انگیز است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند جنون و رنج عشق نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۶ - آن می که دلش به صد تمنا می‌خورد
آن می که دلش به صد تمنا می‌خورد
در میکده نی صاف از آن ماند نه درد ۱
آن حسن که دل ز دست مجنون می‌برد
سوگند به جان غم که با مجنون مرد ۲
در میکده نی صاف از آن ماند نه درد ۱
آن حسن که دل ز دست مجنون می‌برد
سوگند به جان غم که با مجنون مرد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۵ - در کوی تو هر گه پای اندیشه نهاد
گوهر بعدی:شماره ۴۷ - ناصح ما را میل نصیحت دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
